دانشگاه بوعلی سینا فناوری زیستی در کشاورزی 2476-6313 4 2 2014 02 20 Preparation of a Seed Specific Construct Containing Sequences OMEGA and SAR in Order to Increasing Gene Expression in Plant Seed تهیه سازه اختصاصی بذر حاوی قطعات OMEGA و SAR به منظور افزایش بیان ژن در بذر گیاه 1 7 750 FA مهسا مکانیک دانش آموخته کارشناسی ارشد بیوتکنولوژی دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان خدیجه باقری استادیاران گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان، زنجان بهرام ملکی زنجانی استادیاران گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان، زنجان مسعود توحیدفر استادیار بخش بیوتکنولوژی گیاهی، پژوهشکده بیوتکنولوژی، کرج Journal Article 2012 09 04 Low level expression of transgene is one of the most important factors limiting production of recombinant proteins in plants. Some ways that help to increasing gene expression are selecting of appropriate tissue and improving transgen expression. For this ,purpose, in this study we endeavorto obtain specifically gene expressionin plant seeds as well as improving desired gene expression by design and preparation of seed specific construct containing effective sequences in expression (OMEGA and SAR).Omega sequence acts as translation regulator and enhances the translation efficiency. It is believed that SAR fragment inhibits the silence of transgene by different mechanisms.In the first step, omega sequence joined to upstream of GUS gene by specific primers and PCR reaction. The SAR sequence (pS206-1), isolated from tobacco genome and then spliced to downstream of GUS gene by SOEingPCR reaction. The resulting fusion fragment with the expected size cloned in TA cloning vector. Cloning in TA vector was confirmed by colony-PCR, restriction enzyme digestion and sequencing. To obtain seed specific cassette we subcloned fusion fragment in plant expression vector pBI121 in which CaMV35s promoter has been replaced with seed specific promoter. Cloning was confirmed by colony-PCR and digestion. پایینبودن سطح بیان ژنها، از مهمترین فاکتورهای محدودکننده تولید پروتئینهای نوترکیب در گیاهان میباشد. انتخاب بافت مناسب گیاه جهت بیان و نیز بهبود تظاهر قطعه ژنی از جمله راههای افزایش بیان ژن در گیاه میباشند. در این پژوهش با طراحی و تهیه سازه اختصاصــــی بذر بههــــمراه قطعـــات افزایـــنده بیــان ژن؛ OMEGA(Tobacco Mosaic Virus 5' –leader) و SAR (Scaffold Attachment Region) سعی شده است تا ضمن بیان اختصاصی ژن موردنظر در بذر گیاه، بیان آن نیز افزایش یابد. توالی OMEGA مورد استفاده، بهعنوان یک تنظیمکننده ترجمه عمل میکند و کارآیی ترجمه را بالا میبرد و توالی SAR با مکانیزمهای مختلف میتواند از خاموشی ژن منتقلشده جلوگیری کند. در ابتدا با طراحی آغازگرهای اختصاصی و انجام واکنش PCR قطعه OMEGA به ابتدای ژن GUS متصل شد. قطعهی SAR (pS206-1) نیز از ژنوم گیاه توتون جداسازی گردید. سپس دو قطعه با استفاده از روش SOEingPCR به هم متصل شدند بهنحویکه توالی OMEGA در بالادست ژن GUS و توالی SAR در پاییندست آن قرار گرفت. صحت قطعه حاصله (Ω-GUS-pS206-1) با استفاده از هضم آنزیمی و توالییابی مورد تأیید قرار گرفت. سپس سابکلونینگ در ناقل گیاهی pBI121 حاوی پیشبرنده اختصاصی بذر انجام شد.

https://ab.basu.ac.ir/article_750_b137fdd1f79d56c7edf3365fea7520f2.pdf

دانشگاه بوعلی سینا فناوری زیستی در کشاورزی 2476-6313 4 2 2014 02 20 Somatic Embryogenesis in Different Organs of Two Cultivars Chickpea (Cicer arietinum L.) تولید جنیــن های ســـوماتیکی در اندام های مختــلف دو رقــم نخــود زراعـی (Cicer arietinum L.) 9 16 751 FA علی اکبر مظفری استادیار گروه باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه کردستان، سنندج کژال کمانگر دانشجوی سابق کارشناسی ارشد گروه باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه، کرمانشاه لیا شوشتری استادیار گروه زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه، کرمانشاه Journal Article 2012 12 04 The lack of efficient and effective systems for in vitro chickpea regeneration is one of the main limitation related to the cellular and genetically manipulation of chickpea. Through tissue culture technology, chickpea breeding and improvement for the development of disease resistant varieties and varieties for high yield can be provided. In the recent decades, for transgenic plants production and gene transfer by new methods such as somatic embryogenesis and callus production, extensive studies are underway. In this study, to induce Somatic embryogenesis in chickpea (Cicer arietinum L.), the cultivars Piruz and Kaka, was used. Different explants (leaf, hypocotyls, epicotyls) were evaluated, as were different culture media, the composition of which varied in the content of plant growth regulators [Zeatin(Zea) 2,4,- chloro phenoxy acetic acid (2,4-D), Benzyl adenine (BA) and naphtalin acetic acid (NAA)]. The experiments were include two stages. One stage including embryogenic callus and second stage including induction somatic embryos. Embryogenic calli were produced on MS culture medium containing four concentrations of 2,4-D and NAA (2, 3, 4, 5 mg/l). Maximum frequency of embryogenic callus from hypocotyl explants(96.3%) was obtained from the media containing 5 mg/l 2,4-D in Kaka cultivar. Somatic embryos were formed when embryogenic callus were transferred to MS medium containing 0.5 mg/l BA, 2,4-D, half-strength MS containing 1mg/l Zeatin, and MS Medium containing 0.5 mg/l BA and 1 mg/l 2,4-D. Maximum frequency of somatic embryos (58.33%) from leaf explants in cultivar Kaka were obtained from the media containing 0.5mg/l BA and 2,4-D. عدموجود سیستم مؤثر و کارآ برای باززایی گیاه نخود در شرایط درونشیشه‌ای، یکی از محدودیت‌های اصلی در رابطه با دستورزی سلولی و ژنتیکی نخود می‌باشد. از طریق تکنولوژی کشت بافت، ارتقاء و بهبود این محصول جهت ایجاد و توسعه ارقام مقاوم به بیماری و واریته‌های پرعملکرد فراهم میگردد. در دو دهه اخیر برای تولید گیاهان تراریخته و انتقال ژن با استفاده از تکنیکهای جدید مانند جنینزایی سوماتیکی و تولید کالوس مطالعات وسیعی در دست اجراست. در این مطالعه برای انگیزش جنینزایی سوماتیکی در نخود زراعی از ارقام پیروز و کاکا استفاده شد. برای انجام آزمایش از ریزنمونههای مختلف (برگ، هیپوکوتیل و اپیکوتیل) و غلظتهای مختلف تنظیمکنندههای مختلف رشد (زآتین (Zea)، بنزیلآدنین (BA)، نفتالیناستیک اسید (NAA) و 2،4 – دیکلروفنوکسیاستیک اسید (2,4-D)) استفاده شد. آزمایشات شامل دو مرحله بود؛ مرحله اول انگیزش کالوس جنینزا و مرحله دوم جنینزایی سوماتیکی کالوسهای جنینزا روی محیطکشت موراشیگ و اسکوگ (MS) حاوی چهار غلظت (2، 3، 4 و5 میلیگرم در لیتر) 2,4-D و NAA تولید شدند. حداکثر کالوس جنینزا در رقم کاکا از ریزنمونه هیپوکوتیل (3/96%) روی محیطکشت حاوی 5 میلیگرم در لیتر 2,4-D بهدست آمد. برای تولید جنینهای سوماتیکی، کالوسهای جنینزا به محیطکشت MS حاوی 5/0 میلیگرم در لیتر BA و 2,4-D، محیطکشت ½ MS حاوی 1 میلیگرم در لیتر Zea و محیطکشت MS حاوی 5/0 میلیگرم در لیتر BA و 1 میلیگرم در لیتر 2,4-D انتقال داده شدند. بالاترین فراوانی جنین سوماتیکی مرحله قلبی (33/58%) در رقم کاکا از ریزنمونههای برگ روی محیطکشت MS حاوی 5/0 میلیگرم در لیتر BA و 2,4-D حاصل شد.

https://ab.basu.ac.ir/article_751_912d2b1c7b2826caf99687388d2e8f7c.pdf

دانشگاه بوعلی سینا فناوری زیستی در کشاورزی 2476-6313 4 2 2014 02 20 Comparison of Iranian One and Two Humped Camels Based on MYF5 Gene Associated With Growth Traits مقایسه شترهای تک کوهانه و دوکوهانه ایران براساس ژن MYF5 مرتبط با صفات رشد 17 23 752 FA نعمت هدایت ایوریق دانشجوی دکتری گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج سیدرضا میرایی آشتیانی استاد گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج محمد مرادی شهربابک استاد گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج Journal Article 2012 06 20 Tenderness is one of the important characteristics of meat and desired to consumers. MYF5 plays a key role in the regulating of formation and development of skeletal muscle and considered as a candidate gene associated with growth and meat quality characteristics. In this study blood samples from 180 camels; include 40 Camelus bactrinus and 140 Camelus deramedarius was randomly collected. To ascertain whether there was variation in the camel MYF5 gene, we have developed a method of PCR–single-strand conformational polymorphism (PCR–SSCP) analysis. In this study, exon 1 region of the MYF5 gene were investigated and four unique SSCP patterns observed. Two SNPs were detected with substitution of A/G and G/A in 97 and 367 position, respectively that create four haplotypes, related to banding patterns. In comparison to the other populations of one humped camels, genetic divergence between populations showed that Bactrian camels have a greater genetic distance. تردی گوشت یکی از صفات مهم در صنعت تولید گوشت و یکی از خصوصیات مهم از نظر مصرفکننده میباشد. ژن میوژنیک فاکتور 5 (MYF5) نقش کلیدی تنظیمکنندگی در تشکیل و توسعه ماهیچه اسکلتی ایفا میکند و بهعنوان یک ژن کاندیدا در صفات مرتبط با رشد و کیفیت گوشت بهشمار میرود. در این پژوهش از تعداد 40 نفر شتر دوکوهانه و 140 نفر از سه جمعیت مختلف شتر تککوهانه بهصورت تصادفی خونگیری بهعمل آمد. برای تعیین تنوع ژنتیکی در اگزون 1 ژن MYF5 از روش PCR-SSCP استفاده شد و چهار الگوی متفاوت مشاهده گردید. توالییابی جهش در موقعیتهای 99 و 367 را نشان داد که بهترتیب تغییر نوکلئوتید A به G و G به A را موجب میشود و باعث ایجاد چهار هاپلوتایپ که مرتبط با چهار الگوی متفاوت بودند، میشود. همچنین فاصله ژنتیکی نشان داد که شترهای دوکوهانه نسبت به جمعیتهای دیگر شترهای تککوهانه دارای فاصله ژنتیکی بیشتری میباشند.

https://ab.basu.ac.ir/article_752_a1d33d0dfec820b41b54430b50e96b5c.pdf

دانشگاه بوعلی سینا فناوری زیستی در کشاورزی 2476-6313 4 2 2014 02 20 PCR Reaction for Surveying the Genetic Potential of Deoxynivalenol and Nivalenol Production of the Wheat usarium culmorum Isolates in the West Azarbayjan Province واکنش زنجیره ای پلیمراز جهت بررسی پتانسیل ژنتیکی تولید داکسی‌نیوالنول و نیوالنول در جدایه‌های قارچ Fusarium culmorum گندم در استان آذربایجان غربی 25 32 753 FA آزاد لاوا فارغ التحصیل کارشناسی ارشد بیماری شناسی گیاهی، گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل محمد سالاری دانشیار گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل سیدکاظم صباغ استادیار گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل سعیده سپهری کیا مربی گروه شیمی دارویی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی زابل، زابل Journal Article 2013 04 22 Fusarium Head Blight is known as one of the most important cereal diseases in the world. Fusarium culmorum and F. graminearum are the major causal agents of this disease throughout the world. F. culmorum and F. graminearum contaminate seeds with mycotoxins and decreases the product quality and quantity. In this investigate, a total of 98 isolates from different fields of west Azarbayjan province, Iran, were identified as F. culmorum using traditional identification techniques and C51F/C51R species-specific primer pair. In order to assess the potential of isolates to produce nivalenol (NIV) and deoxynivalenol (DON), we used PCR assay. Tri7 gene was detected by primer pairs Tri7F/Tri7R and MinusTri7F/MinusTri7R. Out of the 98 tested F. culmorum isolates with Tri7 PCR assays, 59 isolates were introduced as DON producers and 39 isolates introduced as NIV producers. According to our findings, DON chemotype is predominating in west Azarbayjan province. To the best of our knowledge, Chemotyping of F. culmorum isolates is reported for the first time from Iran. بلایــت فوزاریومی سنبــــله یکـی از مهـمترین بیماریهای غلات در جهان بهشــمار میآید. قـــارچهای Fusarium culmorum و F. graminearum مهمترین عوامل ایجادکننده این بیماری میباشند. این قارچها دانهها را توسط مایکوتوکسینها آلوده نموده و منجر به کاهش کمی و کیفی محصول میگردند. در این بررسی تعداد 98 جدایه F. culmorum جداسازی شده از مــزارع اســتان آذربایجانغربی، با استفاده از کلیدهای شناسایی و جفت آغازگر اختصاصی گونه C51F/C51R شناسایی گردیدند. با استفاده از واکنش زنجیرهای پلیمراز، توانایی تولید نیوالنول (NIV) و داکسینیوالنول (DON) توسط جدایههای F. culmorum مورد ارزیابی قرار گرفت. ژن Tri7 با استفاده از جفت آغازگرهای Tri7F/Tri7R و MinusTri7R/MinusTri7F مورد ردیابی قرار گرفت. با استناد به نتایج حاصل از واکنش زنجیرهای پلیمراز، تعداد 59 جدایه بهعنوان جدایههای دارای پتانسیل تولید تیپ شیمیایی DON و 39 جدایه بهعنوان جدایههای دارای پتانسیل تولید تیپ شیمیایی NIV معرفی گردیدند. با توجه به یافتههای این تحقیق تیپ شیمیایی DON بهعنوان تیپ شیمیایی غالب شناسایی گردید. در این تحقیق برای اولینبار در کشور، تیپهای شیمیایی تولید شده توسط قارچ F. culmorum مورد بررسی قرار گرفته است.

https://ab.basu.ac.ir/article_753_6f2268bd1d3d3ebaabb04d6b5d099425.pdf

دانشگاه بوعلی سینا فناوری زیستی در کشاورزی 2476-6313 4 2 2014 02 20 Study of Cryopreservation in Rapeseed (Brassica napus L.) Seeds by Vitrification Method مطالعه حفاظت انجمادی بذور کلزا (Brassica napus L.) به روش شیشه ای شدن 33 39 754 FA محسن منصوری کارشناس ارشد اصلاح نباتات، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرمانشاه، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، کرمانشاه مهدی کاکایی دانشجوی دوره دکتری اصلاح نباتات (ژنتیک)، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا، همدان 0000-0002-1686-444X محمدرضا عبداللهی استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا، همدان شیرین شریفی کارشناس بخش پژوهشی، دانشگاه علوم پزشکی همدان Journal Article 2012 09 04 In this experiment, cryopreservation of rapeseed seeds (Milena and ARC-2 cultivars ) via vitrification method was carried out using two protective solutions, PVS2 and PVS3 at 5 treatment times (20, 40, 60, 80 and 100 min). The experiment was conducted as a factorial based on completely Randomized Design with three replications. The results showed significant differences (p<0.01) between different treatment times, genotypes and interactions of these two factor for germination percentage. Also, interactions of treatment times and protective solutions were significant (p<0.05) for germination percentage. Treatment of rapeseed seeds (Milena cultivar) with protective solution for 100 min showed the highest germination compared with to other treatments. Also, treatment of rapeseed seeds with PVS2 solution for 100 min and with PVS3 for 20 and 60 min showed the highest germination percentage, respectively, compared to other treatment. Concerning the trait of root length, the treatment time and genotype and their interaction showed a significant differences (p<0.01). The interaction of genotype and protective solution and also triple interaction of three factors showed significant effect (p< 0.05) on root length of rapeseed seeds. So, treatment of rapeseed seeds with PVS3 solution for 20 min produced the highest mean for root length. Different times of treatment and also, the triple interactions of genotype, kind of solution and time of treatment showed significant effects (p<0.01) on shoot length of rapeseed seeds. Treatment of rapeseed seeds (cultivar of ARC-2) with PVS3 solution created the highest shoot length compared to other treatments. در این آزمایش، حفاظت انجمادی به روش شیشهایشدن بذور دو ژنوتیپ کلزا به نامهای آرک-2 (ARC-2) و میلینا (Milena) با دو نوع محلول حفاظتکنندهPVS2 و PVS3 در 5 سطح زمانی (20، 40، 60، 80 و 100 دقیقه) انجام شد. این آزمایش بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار انجام شد. نتایج حاصل از تجزیه واریانس برای صفت درصد جوانهزنی تفاوتهای معنیداری را بین زمانهای مختلف تیمار بذور، ژنوتیپها و اثر متقابل این دو فاکتور در سطح 1 درصد و همچنین اثر متقابل زمان تیمار با نوع محلول حفاظتکننده در سطح احتمال 5 درصد نشان دادند. تیمار بذور کلزا رقم میلینا (Milena) با محلولهای محافظتکننده بهمدت 100 دقیقه بیشترین میزان جوانهزنی را در مقایسه با سایر تیمارها نشان داد. همچنین تیمار بذور کلزا بهمدت 100 دقیقه با محلول PVS2 و زمانهای 20 و 60 دقیقه با محلول PVS3 در مقایسه با سایر ترکیبات تیماری بیشترین درصد جوانهزنی را نشان دادند. زمانهای مختلف تیمار بذور، ژنوتیپها و اثر متقابل این دو تفاوتهای معنیداری را در سطح احتمال 1 درصد و اثر متقابل ژنوتیپ در نوع محلول و اثر متقابل سهگانه تفاوتهای معنیداری را در سطح احتمال 5 درصد برای صفت طول ریشهچه نشان دادند. بهطوریکه 20 دقیقه تیمار بذور کلزا رقم میلینا (Milena) با محلول حفاظتکننده PVS3 بیشترین میزان طول ریشهچه را ایجاد کرد. در ارتباط با صفت طول ساقهچه زمانهای مختلف تیمار بذور و همچنین اثرات متقابل سهگانه ژنوتیپ، نوع محلول و زمان تیمار در سطح 01/0 معنیدار شدند که ترکیب تیماری 60 دقیقه تیمار بذور کلزا رقم آرک-2 (ARC-2) با محلول PVS3 بیشترین میزان طول ساقهچه را در مقایسه با سایر تیمارها ایجاد کرد.

https://ab.basu.ac.ir/article_754_872488f88d1b2db54d55bc8bba2fad1b.pdf

دانشگاه بوعلی سینا فناوری زیستی در کشاورزی 2476-6313 4 2 2014 02 20 Evaluation of Genetic Diversity in Rice Using Microsatellite Markers ارزیابی تنوع ژنتیکی در ارقام برنج با استفاده از نشانگرهای ریزماهواره 41 48 755 FA دینا کبریایی دانشجوی سابق کارشناسی ارشد اصلاح نباتات، دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان، رشت محمدحسین رضادوست مربی گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان، رشت مجتبی کردرستمی دانشجوی دکتری بیوتکنولوژی کشاورزی گیاهی، دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان، رشت حبیب الله سمیع زاده لاهیجی دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان، رشت Journal Article 2012 04 24 In order to study genetic diversity of rice germplasm, 74 rice genotypes were selected and were analyzed by using 56 SSR primer pairs. All primers were reproduced different regions of the rice genome, which 399 polymorphic alleles with an average of 7.13 were amplified in genotypes for each position of microsatellites. Markers RM16, RM3355 and RM8006 were having the largest number of alleles with 10 alleles. Polymorphism information content (PIC) values of the markers ranged from 0.56 to 0.91 with an average of 0.79 per marker. Cluster analysis placed all genotypes in four groups based on Jaccard's similarity coefficient using UPGMA method and the percent of accuracy for cluster analysis based on discriminant analysis, were 98.6%. بهمنظور مطالعه تنوع ژنتیکی ژرم‌پلاسم، 74 ژنوتیپ برنج انتخاب شده و با استفاده از 56 جفت آغازگر SSR مورد تجزیه قرار گرفتند. تمامی آغازگرها مناطقی از ژنوم برنج‌ را تکثیر نمودند که در مجموع 399 آلل چندشکل با میانگین 13/7 آلل به ازای هر جایگاه ریزماهواره در ژنوتیپ‌ها تکثیر شد. نشانگرهای RM16، RM3355 و RM8006 با 10 آلل بیشترین تعداد آلل را دارا بودند. میزان اطلاعات چندشکلی برای نشانگرهای مورد بررسی از 56/0 تا 87/0 با میانگین 79/0 متغیر بود. تجزیه خوشه‌ای براساس ضریب تشابه جاکارد با استفاده از روش UPGMA، تمامی ژنوتیپ‌ها را در چهار گروه قرار داد و درصد صحت گروه‌بندی افراد براساس تابع تشخیص 6/98 درصد بود.

https://ab.basu.ac.ir/article_755_ccb0989662211f61edae2e26d58ea92f.pdf

دانشگاه بوعلی سینا فناوری زیستی در کشاورزی 2476-6313 4 2 2014 02 20 Identification of RAPD Marker(s) Linked to the Gene (s) Controlling Flowering Time in F1 (♀) Almond Population from Controlled Crosses of ‘Tuono’ (♂) × ‘Shahrood-12’ شناسایی نشانگر(های) RAPD پیوسته به ژن(های) کنترل کننده زمان گلدهی در جمعیت 1F بادام حاصل از تلاقی کنترل شده (♂) تونو × (♀) شاهرود 12 49 61 756 FA موسی رسولی استادیار گروه علوم باغبانی و فضای سبز دانشکده کشاورزی دانشگاه ملایر، ملایر محمدرضا فتاحی مقدم دانشیار گروه علوم باغبانی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج ذبیح الله زمانی استاد گروه علوم باغبانی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج علی ایمانی دانشیار بخش باغبانی،موسسه اصلاح، تهیه نهال و بذر کرج علی عبادی استاد گروه علوم باغبانی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج Journal Article 2013 02 17 In this study flowering time and some morphological traits were evaluated during two years in a F1 almond progeny of seventy two seedlings from the cross between ‘Tuono’ )intermediate flowering(and ‘Shahrood-12’)late flowering( cultivars. Modified-bulk segregant analysis with the application of the 155 RAPD primers, spanning the whole almond genome were used to identify molecular markers linked to flowering time in several selected descendants from the studied almond progeny. Results showed a quantitative inheritance of this trait in the progeny and then to all 72 progenies. The seedlings evaluated showed a wide range of flowering time between both progenitors and some of these descendants were earlier than the intermediate flowering progenitor ‘Tuono’. The results showed that BA-17600,1000, BC-05320, BC-06800, BC-141750, BC-17600, BC-20250, OPC-05850 and OPC-09700 markers were linked to late blooming and BA-04720,BB-10630,BC-092000,BD-12510andOPC-12350 were linked to early blooming time. After construction of the genetic map of population, QTL analysis was performed for flowering time. The results showed that BA-17 primer had 4 cM distance from one of the late flowering time loci. Also,the OPC-09 and BA-04 primers were located at 2 and 3 cM distances from one of the genes controlling early and late flowering time, respectively.Identification of genetic markers linked to blooming time in almond are very important, because utilization of these markers will help the indirect selection of genotypes for desirable bloom time in early generation to saving time and effort. According to the obtained results, with the development of these markers, the strategies of marker assisted selection can be used in breeding programs of almond, apricot, peach and other Prunus species. در این تحقیق زمان گلدهی و برخی صفات مورفولوژیکی بهمدت دو سال در جمعیت 1F شامل 72 نتاج حاصل از تلاقی رقمهای ’تونو ‘(میان گل) و ’شاهرود 12 ‘دیرگل مورد ارزیابی قرار گرفت. در این تحقیق برای شناسایی نشانگرهای همبسته با ژن زمان گلدهی، از روش تجزیه تفرق تودهای با استفاده از 150 آغازگر RAPD در توده انتخاب شده و نهایتاً کل جمعیت مورد بررسی، استفاده شد. نتایج تأیید کرد که توارث زمان گلدهی در نتاج ارزیابی شده بهصورت کمی میباشد. زمان گلدهی در نتایج محدوده وسیعی را نسبت به والدین نشان دادند، هرچند که برخی از نتاج زودتر از والد میان گل ’تونو‘ به گل رفتند. نتایج نشان داد که نشانگرهای BA-17600,1000،BC-05320 ،BC-06800 ، BC-141750، BC-17600،BC-20250 ، OPC-05850 و OPC-09700,1100 با دیرگلدهی و BA-04720، BB-10630، BC-092000، BD-12510 و OPC-12350 با زودگلدهی در ارتباط بودند. پس از تهیه نقشه ژنتیکی جمعیت مورد بررسی، تجزیه QTL برای زمان گلدهی انجام شد. نتایج نشان داد که آغازگر BA-17بهمیزان 4 سانتیمورگان با یکی از مکانهای ژنی کنترلکننده دیرگلدهی فاصله دارد. همچنین آغازگرهای OPC-09 و BA-04 بهترتیب در فاصله 2 و 3 سانتیمورگان از یکی از ژنهای کنترلکننده دیرگلدهی و زودگلدهی قرار گرفتند. نشانگرهای ژنتیکی پیوسته با زمان گلدهی در بادام بسیار مهم میباشد چرا که استفاده از این نشانگرها در جهت انتخاب مستقیم برای شناسایی واریتههای مناسب از نظر زمان گلدهی از بین ژنوتیپهای زودگل موجب صرفهجویی در زمان و هزینه میگردد.

https://ab.basu.ac.ir/article_756_2823f4797102ce1a1aec05359cc16dd9.pdf

دانشگاه بوعلی سینا فناوری زیستی در کشاورزی 2476-6313 4 2 2014 02 20 Mapping Genes Controlling Seed Yield and Traits Associated with Seed Characteristics in Sunflower (Helianthus annuus L.) Genome مکان یابی ژن های کنترل کننده عملکرد دانه و صفات مرتبط با خصوصیات دانه در ژنوم آفتابگردان 63 72 757 FA نادر عیوض نژاد حافظ دانش آموخته کارشناسی ارشد اصلاح نباتات، گروه اصلاح و بیوتکنولوژی گیاهی دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه، ارومیه رضا درویش زاده دانشیاران گروه اصلاح و بیوتکنولوژی گیاهی دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه، ارومیه ایرج برنوسی دانشیاران گروه اصلاح و بیوتکنولوژی گیاهی دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه، ارومیه محمد مقدم استاد گروه بیوتکنولوژی و به نژادی گیاهی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز، تبریز هاشم هادی استادیار گروه زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه، ارومیه مهدی رحیمی مربی هنرستان کشاورزی شهید دکتر بهشتی ارومیه، ارومیه Journal Article 2013 03 02 One of the new methods in cultivar development is identification of DNA markers associated with genes controlling traits in order to use in marker assisted selection. In the present work, in order to identify QTLs associated with grain yield per plant andseed characteristics traits such as whole seed length, whole seed width, whole seed diameter, 100- whole seed weight, percentage of seed hull anddehulled kernel in sunflower, 70 recombinant inbred lines (RILs) from the crossbetween PAC2 × RHA266 together with their parents were evaluated in a rectangular8´9 lattice design with two replications. Analysis of variance revealed significant differences among genotypes for all studied traits. QTL-mapping was performed using a recently developed map with 210 SSRs and 11 SNPs with a mean density of 1 marker per 7.44cM. 31 QTLs were detected for the studied traits. 54 percent of identified QTLs were co-localized. The percentage of phenotypic variance (R2) explained by QTLs ranged from 0.05 to 64.13%. The SSR markers ORS169 encompassing the QTLs for grain yield per plant and whole seed diameter could be good candidates for marker assisted selection. یکی از روشهای نوین برای اصلاح گیاهان و تولید ارقام جدید مشخصنمودن ژنهای کنترلکننده صفات کمی با استفاده از نشانگرهایDNA بهمنظور استفاده در گزینش بهکمک نشانگر است. در این مطالعه،جمعیت ژنتیکی شامل 70 لاین خویش آمیخته نوترکیب حاصل از تلاقی لاین PAC2 (والد مادری) و لاین RH266 (والد پدری) با هدف شناسایی مکانهای ژنی (QTLهای) مرتبط با عملکرد دانه و صفات مرتبط با خصوصیات دانه از قبیل طول، عرض و قطر دانه، وزن صد دانه و درصد پوسته و درصد مغز دانه در آفتابگردان، در قالب طرح لاتیس مستطیل در دو تکرار کشت گردیدند. نتایج تجزیه واریانس طرح لاتیس اختلاف معنیدار بین ژنوتیپها برای تمامی صفات مورد مطالعه نشان داد. برای شناسایی QTLها، از یک نقشه پیوستگی با 210 نشانگر SSR و 11 نشانگرSNP با درجه اشباع یک نشانگر در 44/7 سانتیمورگان استفاده شد. نتایج مکانیابی ژنی نشان داد که 31 QTL در کنترل ژنتیکی صفات مورد مطالعه نقش دارند. 54 درصد QTLهای شناسایی شده برای صفات مورد بررسی هم مکان بودند. درصد تغییرات فنوتیپی توجیهشده توسط QTLهای شناسایی شده بین 05/0 الی 13/64 درصد متغیر بود. نشانگر ORS169 با ژنهای کنترلکننده عملکرد تکبوته و قطر دانه پیوسته بود. شناسایی QTLهای هم مکان میتواند باعث افزایش کارآیی انتخاب بهکمک نشانگر و پیشبرد برنامههای اصلاحی شود.

https://ab.basu.ac.ir/article_757_470e7a4f017a5476afb7eeb3f8b96f9b.pdf

دانشگاه بوعلی سینا فناوری زیستی در کشاورزی 2476-6313 4 2 2014 02 20 In Vitro Propagation of Pomegranate (Punica granatum) cv. Rabab Neyriz Using Nodal Segments تکثیر درون شیشه‏ ای انار رقم رباب نیریز با استفاده از قطعات گره‏ای ساقه 73 79 758 FA بابک ولی زاده کاجی استادیار گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه اراک، اراک احمد ارشادی استادیار گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی‌سینا، همدان مسعود توحیدفر استادیار بخش بیوتکنولوژی گیاهی، پژوهشکده بیوتکنولوژی، کرج Journal Article 2013 05 10 In this study, an efficient in vitro propagation method is described for Punica granatum cultivar ‘Rabab Neyriz’. The influence of two basal medium, WPM and MS, and different plant growth regulators was investigated on micropropagation of this cultivar. For proliferation stage, media supplemented with different concentrations (2.3, 4.7, 9.2 and 18.4 μM) of kinetin along with 0.54 μM NAA was used. On base of proliferation, WPM proved to be more efficient medium compared to MS. The best concentration of kinetin was 9.2 μM resulting in the highest shoot length (3.93 cm), leaf number (10.71) and node number (4). Half-strength WPM medium supplemented with 5.4 μM NAA was most effective for rooting of shoots. Rooted plantlets were successfully acclimatized and transferred into soil. The micropropagated plants were morphologically uniform and exhibited similar growth characteristics and vegetative morphology to the mother plants. در این تحقیق، یک روش سریع و کارآمد برای تکثیر درونشیشه‏ای انار رقم رباب نیریز شرح داده می‏شود. اثر دو محیطکشت WPM و MS، و تنظیمکننده‏های رشد مختلف در ریزازدیادی این رقم بررسی شد. برای مرحله پرآوری، محیطکشت دارای غلظت‏های مختلف کینتین (3/2، 7/4، 2/9 و 4/18 میکرومولار) همراه با 54/0 میکرومولار نفتالین استیکاسید استفاده گردید. از نظر پرآوری، محیطکشت WPM در مقایسه با MS کارآمدتر تشخیص داده شد. بهترین غلظت کینتین 2/9 میکرومولار بود که منجر به بیشترین طول شاخساره (93/3 سانتیمتر)، تعداد برگ (71/10) و تعداد گره (4) در ریزنمونه‏ها شد. محیط نصف غلظت WPM حاوی 4/5 میکرومولار NAA مؤثرترین محیط برای ریشهزایی شاخساره‏ها بود. گیاهان ریشهدار شده بهطور موفقیتآمیزی سازگاری تدریجی شده و به خاک منتقل گردیدند. گیاهان ریز ازدیادی یافته از نظر مرفولوژیکی شبیه به هم بوده و صفات رویشی مشابه با گیاهان مادری نشان دادند.

https://ab.basu.ac.ir/article_758_bf62768ca46b6c3b5bea9515d1a1fc45.pdf

دانشگاه بوعلی سینا فناوری زیستی در کشاورزی 2476-6313 4 2 2014 02 20 cDNA Cloning and Investigating Gene Expression, Physicochemical Characteristics and Functional Structures of β-galactosidase Enzymes of Tomato Fruit (Lycopersicum esculentum cv. Falcato) همسانه سازی cDNA و بررسی بیان ژن، خصوصیات فیزیک و شیمیایی و ساختارهای عملکردی آنزیم های بتاگالاکتوزیداز در میوه گوجه فرنگی 81 92 759 FA علیرضا قناد سبزواری کارشناس ارشد گروه بیوتکنولوژی کشاورزی، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)، قزوین رامین حسینی استادیار بیوتکنولوژی کشاورزی، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره)، قزوین Journal Article 2013 02 24 β-galactosidases participate in many processes related to plant development and are introduced as the key enzymes in the ripening-related softening of fleshy fruits. In this study, six full-length cDNAs encoding β-galactosidase enzymes (called STBG2-7) are cloned from the tomato fruit tissue of Falcato cultivar, and their expression levels and amino acid sequences are investigated. Also, the expression levels and amino acid sequences deduced from these isoforms are compared to their corresponding isoforms in Rutgers cultivar, and differences are studied and discussed. In the follow-up, by alignment of the protein sequences of STBG2-7, two highly-conserved and less-conserved halves are identified in these enzymes, and on the basis of the characteristics of the less-conserved halves and the recent experimental findings, it is suggested that the differential functions of these isoforms are related to these less-conserved halves. بتاگالاکتوزیدازها در بسیاری از فرآیندهای مرتبط با رشدونمو گیاه شرکت نموده و بهعنوان آنزیمهای کلیدی در نرمی وابسته به رسیدگی میوههای گوشتی معرفی شدهاند. در این مطالعه، طول کامل ششcDNA ی رمزکننده آنزیمهای بتاگالاکتوزیداز (نامگذاری شده STBG2-7) از بافت میوه گوجهفرنگی رقم فالکاتو (Falcato) همسانهسازی و سطوح بیان و توالی اسیدآمینه مربوط به آنها بررسی گردیدند. با همردیفی توالیهای پروتئینی منتج از STBG2-7، دو نیمه بسیار حفاظتشده و کم حفاظتشده در این آنزیمها شناسایی گردیده و براساس خصوصیات نیمههای کم حفاظتشده و یافتههای آزمایشهای اخیر پیشنهاد گردید که عملکردهای افتراقی این آیزوفرمها مرتبط با این نیمههای کم حفاظتشده میباشند، که این نیمههای کم حفاظتشده با زیرواحدهای کوچک بتاگالاکتوزیدازهای هترودایمر متناظر میباشند و با دو باقیمانده Trp و Glu کاملاً حفاظتشده آغاز میگردند.

https://ab.basu.ac.ir/article_759_fa14d4fe2f19414de3ebd9f63d5c0169.pdf